Αμήχανα νιώθω το τελευταίο διάστημα, καθώς ανησυχητικά μεγάλος αριθμός δημοσιευμάτων μου απευθύνονται κριτικά, καλώντας με να σταματήσω το πάρτι, να σοβαρευτώ και να αναλάβω τις ευθύνες μου στην παγκόσμια κοινότητα, φλερτάροντας επικίνδυνα με τις παρανοϊκές μου τάσεις.
Παραποίησα στατιστικά στοιχεία. Υπερδανείστηκα για να καλύψω τις εκλογικές τακτικές μου. Βυθίστηκα στη διαφθορά. Κι όλα αυτά με πλήρη συνείδηση. Δεν μπορώ να κρύβομαι πια. Ταπεινά απευθύνω λοιπόν τη θερμότερη απολογία μου για τα πεπραγμένα της πολιτικής και διοικητικής ελίτ της χώρας μου τα τελευταία 30 χρόνια, για τα οποία κάθε αρθρογράφος διέκρινε την βαριά συλλογική μου ευθύνη.
Ας μην αναζητούμε λεπτομέρειες τώρα, λ.χ. ατομικές ευθύνες, για να κρύψουμε το απεχθές αμάρτημα της φυλής. Είναι περίοδος εθνικής ομοψυχίας και μετάνοιας. Θα το πω πρώτος: είμαι πραγματικά ένα κάθαρμα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Το γελάς αλλά τα μέσα μπορούν να σε κάνουν να τα πιστέψεις στο τέλος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠρόσφατα αντιλήφθηκα οτι πολλοί ξένοι με αποστρέφονται με το φόβο μη τους δώσω κανένα ελληνικό ομόλογο...